Het nieuwe minimabeleid wil de nadruk op kinderen nu meer gaan verschuiven naar het ondersteunen van volwassenen in Voorschoten. Ook het beter in contact komen met minima is een doel. Dat bereiken van minima huishoudens is inderdaad een probleem. Voorschoten presteert daarbij erg slecht, veel slechter dan omliggende gemeenten. Met het nieuwe beleid hoopt het college meer inwoners te bereiken, maar hoe dat zou moeten is onduidelijk. Tegelijkertijd leidt een groter bereik van de minimahuishoudens tot meer minimaregelingen en dus tot meer uitgaven voor de gemeente. Daar wil de coalitie juist voor gaan liggen. Het is zo een verwarrende aanpak.
De keuze om de focus iets meer op volwassenen te leggen, leidt door het bevroren budget ook tot regelrechte bezuinigingen op gezinnen met kinderen. GroenLinks raadslid Paul ’t Lam vroeg of een dergelijke keuze wel acceptabel is/gedragen kan worden. De reactie van de wethouder donderdag was in lijn met het nieuwe minimabeleid om meer nadruk op volwassenen te leggen. Het gevolg is wel dat gezinnen met meerdere kinderen tussen de 900 en 1500 euro per jaar kwijt gaan raken. Voor deze minima is dit een regelrechte aanslag op hun bestaanszekerheid. De getroffen kinderen krijgen zo nog minder kansen dan hun leeftijdsgenootjes voor een goede toekomst. Wellicht dat Stichting Leergeld een rol kan spelen om deze problemen te verhelpen, maar de gemeente ontloopt zo zeer bewust haar verantwoordelijkheid.
Voorschoten is een tamelijk rijk dorp en geeft in vergelijking met andere gemeenten weinig uit aan minimahuishoudens. Als het college zelfs op die lage uitgaven wil bezuinigen door niet te indexeren, en de minimaregelingen zo gaat aanpassen dat vooral kinderen hierdoor getroffen worden, dan moge duidelijk zijn dat deze politieke keuze niet door GroenLinks geaccepteerd zal worden.