Bij deze maatregelen is door sommige partijen en het college aangegeven dat communicatie over de afvalafhandeling van groot belang is.

Het ophalen van grof afval was al verlaat gepland per 1 oktober en nu is er recent besloten dat nog eens uit te stellen naar 1 januari 2024. Of het ongescheiden ophalen van PMD bij het restafval op die datum wel gaat lukken is de vraag. Ook de beloofde keukenafvalbakjes zijn nog steeds niet verspreid.

Intussen lijkt de gemeente ook de textielcontainers verwijderd te hebben of vervangen door kledingcontainers. Uitleg hierbij, ook als er door inwoners naar gevraagd wordt, komt er echter niet. Wel een verwijzing om het textiel dan maar naar Zoeterwoude te brengen.

Goede communicatie bij al deze plannen is van belang. Communicatie dient effectief te zijn en dat blijkt in de praktijk tamelijk lastig.
De brieven voor het bestellen van de keukenafvalbakjes waren veel te lang, voor een deel onbegrijpelijk en het echte onderwerp kwam pas halverwege de brief langs.

Ook in het straatbeeld is de communicatie lastig, zeker voor mensen die moeite hebben om iets te vinden op de gemeentelijke website, het sowieso moeilijk vinden om digitaal informatie te vinden, of de Nederlandse taal niet goed machtig zijn. Dan zou je toch verwachten dat bij een verbodssticker bij een afvalcontainer aangegeven staat waar je terecht kan hoe je bepaald afval wel kan weggooien? Een telefoonnummer, QR-code of URL is dan toch wel minimaal nodig.

GroenLinks merkt dat er veel nadruk op de communicatie gelegd wordt, maar dat deze in de praktijk te wensen over laat. Maar nog belangrijker, willen we tot de noodzakelijk beperking van ruim 200 kg per inwoner per jaar naar 30 kg gaan, is er heel veel meer nodig dan alleen de huidige maatregelen en betere communicatie. Als Voorschoten op deze wijze door blijft modderen, wordt het probleem van de te grote afvalhoeveelheden niet serieus aangepakt en komen we nooit tot echte resultaten.